Panorama3

Ołtarz główny
Pierwotnie p. w. Matki Boskiej Bolesnej (ok. 1732 r.). Ołtarz w obecnej formie pochodzi z lat 1761-62. Wykonany jest z czarnego marmuru dębnickiego z wstawkami z różowego marmuru w partiach cokołu, z posągami świętych Piotra i Andrzeja na konsolach. Ołtarz wieńczy wizerunek Boga Ojca w glorii, adorowanego przez dwa anioły. W ołtarzu obraz Nawrócenia św. Pawła, ok. 1756 r., późnobarokowy, autorstwa Tadeusza Kuntze.

Tabernakulum
Późnobarokowe z lat 1732-33, srebrne, z trybowanymi plakietkami przedstawiającymi Ofiarę Abrahama, Mojżesza, wydobywającego wodę ze skały oraz Chrystusa ustanawiającego Eucharystię, gruntownie przerobione w latach 1765-1769.

Balustrada
Pochodzi z 1771 roku, restaurowana i uzupełniana w latach 1901 oraz 1908, z czarnego marmuru inkrustowanego białym.

Ołtarze boczne:

  • Ołtarz św. Michała Archanioła: Wykonany w pierwszej połowie XVIII wieku z obrazem Archanioła Michała walczącego ze smokiem, autorstwa malarza krakowskiego Łukasza Ortowskiego, zapewne z 1746 r.
  • Ołtarz św. Kazimierza: Wykonany przez Antoniego Frączkiewicza przed 1738 rokiem, z obrazem św. Kazimierza, autorstwa Wojciecha Eliasza z 1868 r.
  • Ołtarz św. Józefa: Pierwotnie św. Jana Ewangelisty. Obraz przedstawiający śmierć św. Józefa jest autorstwa Tadeusza Kuntzego, ok. 1758 r.
  • Ołtarz Matki Boskiej Bolesnej: Pierwotnie ołtarz św. Mikołaja. Wykonany w pierwszej połowie XVIII wieku, z obrazem Matki Boskiej Bolesnej namalowanym przez Wojciecha Eliasza w roku 1866, w ramie relikwiarzowej o rokokowej dekoracji.
  • Ołtarz św. Wincentego a Paulo: Wykonany przez Antoniego Frączkiewicza w 1738 roku z obrazem św. Wincentego a Paulo pędzla Tadeusza Kuntzego, ok.1758 r.
  • Ołtarz św. Jana Nepomucena: Wykonany w pierwszej połowie XVIII wieku. Obraz św. Jana Nepomucena z ukazującą się Matką Boską z Dzieciątkiem jest autorstwa T. Kuntzego, ok. 1758 r.

Ambona
Ambona neobarokowa z motywami neogotyckimi, powtarzająca dekorację balustrad empor, z drugiej połowy XIX wieku.

Figury Apostołów 
W niszach między pilastrami umieszczono figury dziesięciu Apostołów, późnobarokowe, wykonane po 1757 r., są powiązane ideowo z figurami Apostołów z głównego ołtarza. Są to: Mateusz, Filip, Tomasz, Jakub Młodszy, Jakub Starszy, Jan, Maciej, Bartłomiej, Szymon i Tadeusz.

Organy
Chór muzyczny w tzw. stylu regencyjnym z 1764 r.,  organy wykonane w latach  1742-1745. Były wielokrotnie  restaurowane (1755, 1759 i 1764) prawdopodobnie przez organomistrza Jakuba Stankiewicza. Następnie remontowane w latach 1846-1848 przez Ignacego Wojciechowskiego. Przerobione w 1901 przez organomistrza Tomasza Falla, a w 1962 r. przez firmę Biernackiego.

Polichromia
Polichromia sklepień i sufitów została wykonana w latach 1862-1864 pod kierunkiem Izydora Jabłońskiego przez zespół złożony z malarzy: S. Bryniowskiego, F. Kicińskiego, A. Kotsisa, A. Kozakiewicza, K. Macewicza, K. Saganowskiego i F. Streita. Odnawiano ją dwukrotnie: w latach 1926-1930 oraz 1988-1990 pod kierunkiem A. Piotrowskiego i E. Kosakowskiego.

Zakrystia
Zakrystia jest obszernym, prostokątnym pomieszczeniem przykrytym sklepieniem zwierciadlanym i oświetlonym prostokątnymi oknami. Znajdują się w niej pięknie intarsjowane szafy [XVIII w.] na szaty liturgiczne oraz lawaterz częściowo z czarnego marmuru, częściowo drewniany.