Wnętrze Kościoła
Kamień węgielny po budowę kościoła Księży Misjonarzy p. w. Nawrócenia św. Pawła Apostoła położono w 1693 r. Barokowy kościół Księży Misjonarzy zbudowany został w latach 1719-28.
Ołtarz Główny
KOŚCIÓŁ STRADOMSKI
Pierwotnie p. w. Matki Boskiej Bolesnej (ok. 1732 r.). Ołtarz w obecnej formie pochodzi z lat 1761-62. Wykonany jest z czarnego marmuru dębnickiego z wstawkami z różowego marmuru w partiach cokołu, z posągami świętych Piotra i Andrzeja na konsolach. Ołtarz wieńczy wizerunek Boga Ojca w glorii, adorowanego przez dwa anioły. W ołtarzu obraz Nawrócenia św. Pawła, ok. 1756 r., późnobarokowy, autorstwa Tadeusza Kuntze.
Tabelnakurum
Późnobarokowe z lat 1732-33, srebrne, z trybowanymi plakietkami przedstawiającymi Ofiarę Abrahama, Mojżesza, wydobywającego wodę ze skały oraz Chrystusa ustanawiającego Eucharystię, gruntownie przerobione w latach 1765-1769.
Zakrystia
Zakrystia jest obszernym, prostokątnym pomieszczeniem przykrytym sklepieniem zwierciadlanym i oświetlonym prostokątnymi oknami. Znajdują się w niej pięknie intarsjowane szafy [XVIII w.] na szaty liturgiczne oraz lawaterz częściowo z czarnego marmuru, częściowo drewniany.
Kościół Stradomski
W Kościele Stradomskim znajduje się sześć ołtarzy bocznych
Ambona i balustrada
Kościół Stradomski
Balustrada – pochodzi z 1771 roku, restaurowana i uzupełniana w latach 1901 oraz 1908, z czarnego marmuru inkrustowanego białym.
Ambona neobarokowa z motywami neogotyckimi, powtarzająca dekorację balustrad empor, z drugiej połowy XIX wieku.
Kościół
figury dziesięciu Apostołów
W niszach między pilastrami umieszczono figury dziesięciu Apostołów, późnobarokowe, wykonane po 1757 r., są powiązane ideowo z figurami Apostołów z głównego ołtarza. Są to: Mateusz, Filip, Tomasz, Jakub Młodszy, Jakub Starszy, Jan, Maciej, Bartłomiej, Szymon i Tadeusz.
